logo

De Leukemie Stichting 

De Leukemie Stichting is opgericht door artsen en patiënten van de afdeling Hematologie van het LUMC. Via deze stichting proberen wij particulieren en bedrijven te benaderen om een bijdrage te leveren aan het noodzakelijke translationele onderzoek naar ontwikkeling en optimalisatie van nieuwe levensreddende behandelmethodes voor patiënten met leukemie of lymfklierkanker.

 

Leukemie en lymfoom 

Leukemie is een kwaadaardige woekering van cellen uit het beenmerg die verantwoordelijk zijn voor de aanmaak van bloedcellen. Er bestaan verschillende vormen van leukemie, waarvan sommige tegenwoordig goed behandeld kunnen worden. Moderne geneesmiddelen kunnen de ziekte dan specifiek tot stilstand brengen. Ook het transplanteren van stamcellen uit het beenmerg van gezonde donoren kan verder bijdragen aan het onder controle houden van de leukemie. De cellen van lymfklierkanker (maligne lymfomen) lijken sterk op leukemie, maar deze ziekte blijft vaak tot de lymfklieren beperkt. Ook van lymfklierkanker bestaan verschillende vormen, waarvan de ziekte van Hodgkin de meest bekende en best te behandelen vorm is. De overige vormen van lymfklierkanker worden als Non-Hodgkin lymfomen aangeduid. Deze zijn vaak agressiever en moeilijker te behandelen. Helaas geldt dat bij een aantal patiënten behandeling niet leidt tot genezing of controle van de ziekte. Ondanks alle vooruitgang in de medische wetenschap sterven er nog jaarlijks meer dan duizend mensen in Nederland aan leukemie of lymfklierkanker.

 

 

Een levend geneesmiddel

 

Er wordt over de hele wereld gezocht naar mogelijkheden om leukemie en lymfklierkanker beter te behandelen. De afdeling Hematologie van het Leids Universitair Medisch Centrum werkt hard mee aan deze internationale zoektocht naar betere behandelingsvormen. In Leiden wordt toonaangevend onderzoek gedaan naar een hoopgevende nieuwe ontwikkeling: cellulaire immunotherapie. Bij deze vorm van behandeling worden afweercellen (T cellen) uit het bloed van de stamceldonor in het laboratorium getraind om specifiek de kankercellen van de patiënt aan te vallen. Hierbij wordt gebruik gemaakt van het vermogen van ons afweersysteem om lichaamsvreemde eiwitten afkomstig van bijvoorbeeld virussen en bacteriën te herkennen en de geïnfecteerde cellen op te ruimen. De getrainde afweercellen kunnen na bewerking en selectie in het laboratorium als een ‘levend geneesmiddel’ gebruikt worden voor de behandeling van patiënten met leukemie of lymfklierkanker. Dat deze aanpak werkt is inmiddels bij een aantal patiënten in het LUMC bewezen. Om echter toepassing op grotere schaal mogelijk te maken is nog veel onderzoek nodig.

 

 

Translationeel onderzoek

 

Het onderzoek dat nodig is om dit soort nieuwe wetenschappelijke vindingen te vertalen naar klinische toepassingen heet translationeel onderzoek. Voor dit soort onderzoek, dat relatief duur is, is het lastig om voldoende geld/subsidiestromen te vinden. Aangezien het een ‘levend geneesmiddel’ betreft dat per patiënt op maat gemaakt moet worden is het bijvoorbeeld onaantrekkelijk voor de farmaceutische industrie. Hierdoor bestaat het risico dat veelbelovende nieuwe behandelingen niet verder ontwikkeld kunnen worden. Het LUMC heeft veel geïnvesteerd in de bouw en inrichting van een geavanceerd laboratorium (GMP-laboratorium) waarin productie van de leukemie/lymfoom-reactieve afweercellen onder de meest optimale en veilige condities mogelijk is. Voor de operationele kosten en voor translationeel onderzoek om de procedures verder te optimaliseren en breder toepasbaar te maken is echter nog veel geld nodig.